«آیا حقوق باید صرفاً رفتار انسان را تنظیم کند یا باید رفتار سامانههای خودمختار را نیز موضوع تنظیم قرار دهد؟»
این پرسش، مرز سنتی حقوق را به چالش کشیده است. از زمان شکلگیری حقوق مدرن، فرض بر این بود که «فاعل حقوقی» یک انسان یا نهاد انسانی است. هوش مصنوعی برای نخستین بار موجودیتی را وارد عرصه اجتماعی کرده که میتواند تصمیم بگیرد، یاد بگیرد و اثر بگذارد، بدون آنکه انسان باشد.
مسئله اصلی حقوق در عصر هوش مصنوعی، کنترل ماشینها نیست؛ حفظ کرامت، آزادی و مسئولیت انسان در جهانی است که تصمیمها روزبهروز بیشتر توسط الگوریتمها گرفته میشوند.
